Dokument opisuje, jak w Creative English chronimy dzieci, z którymi pracujemy — na zajęciach w naszej sali na Ursynowie, w przedszkolach i szkołach, na lekcjach indywidualnych oraz online.
Standardy przyjęła Anna Pękala, prowadząca działalność pod firmą ANNA PĘKALA CREATIVE ENGLISH (NIP 5020009917), ul. Rybałtów 20/35, 02-886 Warszawa. Obowiązek ich wprowadzenia wynika z art. 22b i 22c ustawy z 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich.
Dokument przyjęty 11 sierpnia 2026 r. Wersja 1. Najbliższy przegląd: sierpień 2028 r.
Dokument dotyczy wszystkich, którzy w imieniu Creative English mają kontakt z dziećmi: właścicielki, lektorów i lektorek, osób współpracujących, praktykantów i wolontariuszy. Dalej nazywamy ich personelem.
1. Zasady podstawowe
- Dobro dziecka jest ważniejsze niż wygoda organizacyjna, plan lekcji i interes szkoły.
- Nie stosujemy i nie tolerujemy przemocy w żadnej formie — fizycznej, słownej, psychicznej ani zaniedbania.
- Każdy sygnał o krzywdzeniu dziecka traktujemy poważnie, niezależnie od tego, kto go zgłasza i kogo dotyczy.
- Nie oceniamy samodzielnie, czy zgłoszenie jest „wystarczająco poważne”. Przy podejrzeniu przestępstwa zawiadamiamy organy — to nie nasza rola, żeby prowadzić dochodzenie.
- Dziecko ma prawo wiedzieć, co się dzieje, i zostać wysłuchane w sposób dostosowany do jego wieku.
2. Bezpieczne relacje między personelem a dzieckiem
Tak pracujemy
- Zwracamy się do dzieci po imieniu, spokojnie i z szacunkiem, także gdy trzeba postawić granicę.
- Kontakt fizyczny ograniczamy do sytuacji naturalnych i potrzebnych: pomoc w ubraniu, podanie ręki przy przechodzeniu po ścieżce sensorycznej, pociecha przy płaczu — zawsze za zgodą dziecka i w obecności innych osób.
- Reagujemy, gdy dziecko mówi „nie chcę” — również wtedy, gdy chodzi o przytulenie, trzymanie za rękę czy udział w zabawie.
- Zajęcia prowadzimy w pomieszczeniach, do których inne osoby mają swobodny dostęp. Drzwi pozostają otwarte lub przeszklone.
- Na zajęciach w przedszkolu lub szkole pracujemy zgodnie z procedurami placówki i w porozumieniu z jej personelem.
Tego nie robimy nigdy
- Nie zostajemy z dzieckiem sami w zamkniętym, niedostępnym dla innych pomieszczeniu. Wyjątkiem są lekcje indywidualne, które odbywają się za wiedzą i zgodą rodzica, w ustalonym miejscu i czasie.
- Nie stosujemy kar fizycznych, krzyku, wyśmiewania, straszenia ani izolowania dziecka od grupy jako kary.
- Nie nawiązujemy z dzieckiem kontaktu prywatnego: nie piszemy do dzieci z kont prywatnych, nie dodajemy ich do znajomych w mediach społecznościowych, nie umawiamy się poza zajęciami.
- Nie proponujemy dzieciom prezentów, przysług ani tajemnic „tylko między nami”.
- Nie poruszamy z dziećmi tematów dotyczących sfery intymnej w sposób wykraczający poza program i wiek dziecka.
- Nie utrwalamy wizerunku dziecka na potrzeby prywatne i nie przechowujemy zdjęć dzieci na urządzeniach prywatnych.
- Nie prowadzimy zajęć pod wpływem alkoholu ani innych substancji odurzających.
3. Bezpieczne relacje między dziećmi
Dzieci na zajęciach mają prawo czuć się bezpiecznie także wobec siebie. Zachowania niedozwolone to w szczególności: bicie, popychanie, szarpanie, zabieranie rzeczy, wyzwiska, przezywanie, wykluczanie z zabawy, śmianie się z wyglądu, pochodzenia, sposobu mówienia lub potrzeb innego dziecka, a także nagrywanie i fotografowanie kolegów bez ich zgody.
Na takie sytuacje reagujemy od razu: przerywamy zachowanie, rozmawiamy z dziećmi, nazywamy problem bez upokarzania nikogo. Jeśli sytuacja się powtarza lub jest poważna, informujemy rodziców obu stron oraz — w przypadku zajęć w placówce — jej personel.
4. Rozpoznawanie krzywdzenia
Zwracamy uwagę między innymi na: niewyjaśnione ślady na ciele, nagłą zmianę zachowania, wycofanie lub przeciwnie — gwałtowną agresję, lęk przed dorosłymi albo przed powrotem do domu, zachowania i wypowiedzi nieadekwatne do wieku, zaniedbanie higieniczne, stały głód, ciągłe zmęczenie.
Pojedynczy objaw nie oznacza krzywdzenia. Nie stawiamy diagnoz — obserwujemy, zapisujemy fakty i przekazujemy sprawę dalej.
5. Procedura interwencji
- Zapewnienie bezpieczeństwa. Jeśli dziecku grozi bezpośrednie niebezpieczeństwo, dzwonimy pod 112 i pozostajemy z dzieckiem.
- Zgłoszenie. Osoba, która zauważyła lub otrzymała informację o krzywdzeniu, niezwłocznie zawiadamia osobę odpowiedzialną (punkt 6). Zgłoszenie może być ustne — zostaje spisane tego samego dnia.
- Rozmowa z dzieckiem. Prowadzi ją osoba, do której dziecko ma zaufanie, w spokojnym miejscu, bez wypytywania o szczegóły i bez sugerowania odpowiedzi. Nie obiecujemy dziecku, że zachowamy sprawę w tajemnicy.
- Ustalenie faktów. Zapisujemy datę, miejsce, kto był obecny, co dokładnie powiedziało lub zrobiło dziecko — cytatem, nie interpretacją.
- Powiadomienie rodziców — chyba że są osobami podejrzewanymi o krzywdzenie; wtedy powiadamiamy wyłącznie organy.
- Zawiadomienie organów zgodnie z punktem 7.
- Wsparcie dziecka po zdarzeniu: dostosowanie zajęć, kontakt z rodzicem, w razie potrzeby wskazanie miejsc pomocy.
Jeśli osobą podejrzewaną jest ktoś z personelu, zostaje natychmiast odsunięty od kontaktu z dziećmi do wyjaśnienia sprawy.
6. Kto przyjmuje zgłoszenia
Zgłoszenia o zdarzeniach zagrażających dziecku przyjmuje Anna Pękala: telefonicznie pod 723 918 111 lub mailem na kontakt@creativeenglish.com.pl. Ta sama osoba odpowiada za wsparcie dziecka, przygotowanie personelu do stosowania standardów oraz za składanie zawiadomień.
Zgłoszenie może złożyć każdy: dziecko, rodzic, opiekun, pracownik placówki, osoba postronna. Zgłoszenia anonimowe też rozpatrujemy.
7. Zawiadamianie organów
- Podejrzenie przestępstwa na szkodę dziecka — zawiadomienie do Policji lub prokuratury, niezwłocznie, także gdy nie mamy pewności.
- Zagrożenie dobra dziecka bez znamion przestępstwa (np. zaniedbanie) — wniosek do sądu opiekuńczego właściwego dla miejsca zamieszkania dziecka lub zgłoszenie do ośrodka pomocy społecznej.
- Przemoc domowa — Creative English nie należy do podmiotów uprawnionych do wszczynania procedury „Niebieskie Karty”, dlatego przekazujemy informację Policji albo ośrodkowi pomocy społecznej, które taką procedurę uruchamiają.
- Zajęcia w przedszkolu lub szkole — równolegle informujemy dyrekcję placówki, zgodnie z jej własnymi standardami.
8. Wizerunek i dane osobowe dzieci
- Zdjęcia i nagrania z zajęć wykonujemy wyłącznie na podstawie pisemnej zgody rodzica lub opiekuna prawnego. Zgodę można wycofać w każdej chwili, bez podawania powodu i bez konsekwencji dla dziecka.
- Na materiałach publikowanych przez Creative English nie pokazujemy twarzy dzieci. Publikujemy kadry, na których widać dłonie, sylwetkę od tyłu, pomoce dydaktyczne i prace dzieci — albo zasłaniamy twarz.
- Nie podpisujemy zdjęć imieniem i nazwiskiem dziecka ani nazwą jego grupy czy placówki w sposób pozwalający je zidentyfikować.
- Nie udostępniamy wizerunku dzieci osobom trzecim ani do celów reklamowych innych podmiotów.
- Dane dzieci i rodziców przetwarzamy w zakresie niezbędnym do prowadzenia zajęć i rozliczeń — szczegóły w polityce prywatności.
- Personel nie przechowuje zdjęć i danych dzieci na urządzeniach prywatnych ani nie przesyła ich przez prywatne komunikatory.
9. Urządzenia elektroniczne i bezpieczeństwo w internecie
- Na zajęciach stacjonarnych pracujemy analogowo — bez tablic multimedialnych, tabletów i aplikacji. Dzieci nie korzystają na naszych zajęciach z własnych urządzeń.
- Na lekcjach online łączymy się w ustalonym z rodzicem terminie, na jednym stałym kanale, do którego dostęp ma rodzic. Spotkania nie są nagrywane.
- Materiały pokazywane dzieciom sprawdzamy przed zajęciami. Nie otwieramy przy dzieciach treści z nieznanych źródeł, reklam ani filmów z automatycznymi podpowiedziami.
- Urządzenia używane do lekcji online są zabezpieczone hasłem, a dostęp do nich mają wyłącznie osoby z personelu.
- Jeśli dziecko pokaże nam lub opowie o treści, która je zaniepokoiła albo wskazuje na kontakt z osobą dorosłą w sieci — traktujemy to jak zgłoszenie i uruchamiamy procedurę z punktu 5.
10. Personel: weryfikacja i przygotowanie
- Przed dopuszczeniem kogokolwiek do pracy z dziećmi sprawdzamy go w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym i odbieramy informację z Krajowego Rejestru Karnego, a od osób, które mieszkały za granicą — odpowiednik takiego zaświadczenia z tamtego państwa lub oświadczenie. Wydruki i zaświadczenia przechowujemy w dokumentacji.
- Każda osoba z personelu zapoznaje się z tym dokumentem przed pierwszymi zajęciami i potwierdza to pisemnie.
- Przygotowanie obejmuje: rozpoznawanie objawów krzywdzenia, zasady bezpiecznych relacji, procedurę interwencji i zasady ochrony wizerunku. Powtarzamy je co najmniej raz w roku i dokumentujemy datą oraz podpisem.
11. Udostępnianie standardów rodzicom i dzieciom
Pełna i skrócona wersja standardów jest dostępna na tej stronie oraz wywieszona w widocznym miejscu w naszej sali. Rodzice otrzymują link przy zapisie dziecka na zajęcia. Wersję skróconą omawiamy z dziećmi na początku roku, w sposób dostosowany do ich wieku. Dokument wydajemy też na życzenie placówki, z którą współpracujemy.
12. Dokumentowanie zgłoszeń
Każde zgłoszenie i podjęte działania zapisujemy w rejestrze zawierającym: datę zgłoszenia, kto zgłosił, czego dotyczyło, jakie czynności podjęto i kiedy, komu przekazano sprawę. Rejestr prowadzi Anna Pękala. Dokumentację przechowujemy w zamkniętym miejscu, a w wersji elektronicznej — w pliku zabezpieczonym hasłem. Dostęp mają wyłącznie osoby prowadzące sprawę oraz organy uprawnione.
13. Przegląd i aktualizacja
Standardy przeglądamy co najmniej raz na dwa lata oraz zawsze po zdarzeniu, które ujawniło ich słabe miejsce, i po zmianie przepisów. Przegląd obejmuje rozmowę z personelem oraz zebranie uwag od rodziców. Zaktualizowaną wersję publikujemy na tej stronie z nową datą.
Wersja skrócona — dla dzieci
To wersja dla Was. Krótka i bez trudnych słów.
Masz prawo
- Czuć się u nas bezpiecznie.
- Powiedzieć „nie chcę” — także dorosłemu. Nikt nie może Cię do niczego zmuszać.
- Nie zgodzić się na przytulanie, trzymanie za rękę albo zdjęcie.
- Popełniać błędy po angielsku. Nikt nie będzie się z Ciebie śmiał.
- Zostać wysłuchanym, kiedy coś Ci się nie podoba.
U nas nie wolno
- Bić, popychać, szarpać i zabierać rzeczy.
- Przezywać, wyśmiewać i wykluczać kogoś z zabawy.
- Robić zdjęć innym dzieciom bez ich zgody.
- Krzyczeć na dziecko ani go straszyć — to dotyczy też dorosłych.
Powiedz komuś dorosłemu, jeśli
- Ktoś Cię skrzywdził albo Ci grozi.
- Ktoś dotyka Cię tak, że czujesz się nieprzyjemnie.
- Ktoś każe Ci coś zataić przed rodzicami.
- Ktoś w internecie pisze do Ciebie i robi Ci się nieswojo.
- Boisz się iść do domu.
To nigdy nie jest Twoja wina. Możesz powiedzieć swojej pani na angielskim, rodzicom albo komukolwiek dorosłemu, komu ufasz. Możesz też zadzwonić pod 116 111 — to bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, czynny całą dobę. W pilnej sytuacji dzwoń pod 112.
Jeśli chcesz porozmawiać z nami: 723 918 111.